रक्सौल, पूर्वी चम्पारण।
“सत्य र असत्यबीचको भिन्नता यति स्पष्ट हुन्छ कि अन्ततः सत्यको पहिचान हुन्छ र असत्यको पर्दाफास अवश्य हुन्छ।” उक्त विचार लायन्स इन्टरनेशनल डिस्ट्रिक्ट (३२२ ई) का जोनल चेयरपर्सन, डिस्ट्रिक्ट चेयरपर्सन, समाजसेवी तथा भारत विकास परिषद्, रक्सौलका सेवा संयोजक एवं मिडिया प्रभारी बिमल सर्राफले सञ्चारकर्मीसँगको कुराकानीका क्रममा व्यक्त गर्नुभयो।
उहाँले भन्नुभयो, अरूलाई धोका दिनु केही समयका लागि सहज देखिन सक्छ, तर आफैँलाई धोका दिन कहिल्यै सम्भव हुँदैन। प्रत्येक व्यक्तिलाई आफ्नो वास्तविकता राम्ररी थाहा हुन्छ। अनुचित तथा अनैतिक कार्य लुकाउने प्रयास सामाजिक निन्दा, प्रतिष्ठामा आँच वा कानुनी कारबाहीबाट बच्नका लागि गरिन्छ। तर वास्तविकताभन्दा फरक छवि प्रस्तुत गर्ने प्रयासले व्यक्तिमा द्वैध व्यक्तित्वको विकास गराउँछ—एउटा वास्तविक र अर्को कृत्रिम। यो अवस्था एउटै म्यानमा दुईवटा तरबार राख्न खोजेजस्तै हो, जसको परिणाम अन्ततः विनाशकारी नै हुन्छ।
श्री सर्राफले भन्नुभयो, मानिसको अन्तःकरण सत्य र असत्यको साक्षी हुन्छ। जब व्यक्तिले छल, कपट, पाखण्ड र प्रपञ्चको सहारा लिएर आफ्नो वास्तविक स्वरूप लुकाउने प्रयास गर्छ, तब उसको अचेतन मनले त्यो सत्यलाई पूर्ण रूपमा अनुभूत गरिरहेको हुन्छ। बाहिरी संसारका अगाडि आफूलाई इमानदार र सज्जन प्रमाणित गर्न मानिसले झूटको कृत्रिम आवरण तयार गर्छ, त्यसलाई बारम्बार दोहोर्याउँछ र अन्ततः त्यसैलाई सत्य सावित गर्ने प्रयास गर्छ। तर भित्री सत्य कहिल्यै मेटिँदैन।
उहाँले थप भन्नुभयो, अन्तःकरणमा थुप्रिएको छल, कपट र पाखण्डको बोझ विस्तारै मानसिक अशान्ति, तनाव, अपराधबोध तथा विभिन्न शारीरिक समस्याका रूपमा प्रकट हुन थाल्छ। मानिसहरू प्रायः यस्ता अवस्थालाई संयोग, भाग्य वा ईश्वरको इच्छा ठान्छन्, तर वास्तविकता के हो भने प्रत्येक कर्मको निश्चित परिणाम अवश्य प्राप्त हुन्छ।